"
Vermogensbeheer, ook wel asset management of investment management, is het vakgebied van mensen die vermogen beheren of laten beheren door een derde partij. Vermogensbeheer is een zaak van integriteit, specialisme, betrokkenheid en bovenal vertrouwen.
Vermogensbeheerders worden verdeeld in twee categorieën: particuliere en institutionele vermogensbeheerders.
Bij institutioneel vermogensbeheer, waar deze site zich op richt, wordt zo'n vermogen beheerd door een gespecialiseerde organisatie zoals een bank, pensioenfonds of verzekeraar.
Institutionele vermogensbeheerders hebben vaak zeer grote bedragen te beleggen. De Nederlandse pensioenfondsen hadden, bijvoorbeeld, eind 2003 485 miljard euro aan beleggingen.
Voorts zijn ook (grote) ondernemingen regelmatig actief op de geld- of kapitaalmarkt, bijvoorbeeld bij het uitzetten van tijdelijk niet benodigde liquide middelen, of het aantrekken van middelen bij tijdelijke liquiditeitstekorten.
Met de toenemende aandacht voor het behoud van het milieu en sociaal-ethische thema's is de aandacht voor duurzaam beleggen de laatste jaren enorm toegenomen. Ook groen beleggen is daaronder te scharen.
Binnen het institutioneel vermogensbeheer worden twee vormen onderscheiden. Enerzijds worden door vermogensbeheerders beleggingvormen aangeboden waarin het publiek naar eigen keuze kan deelnemen. Het voordeel is hier enerzijds gelegen in de schaalgrootte: de kosten van het beheer, die tot op zekere hoogte onafhankelijk zijn van de omvang van het beheerde vermogen, kunnen worden omgeslagen over een veel groter vermogen. Anderzijds wordt vermogen min of meer ‘gedwongen' beheerd. Dit is bijvoorbeeld het geval bij een pensioenfonds. De deelnemers aan het pensioenfonds brengen het vermogen bijeen waaruit de pensioenen betaald worden. Zij hebben echter geen (individuele) invloed op de wijze waarop dat vermogen beheerd wordt.
Institutionele beleggers kunnen het vermogensbeheer laten uitvoeren door een eigen apparaat, of kunnen dat (geheel of voor bepaalde gedeelten van hun portefeuille) uitbesteden aan externe vermogensbeheerders.
Een typische institutionele vermogensbeheerder heeft in ieder geval de volgende functies:
In veel gevallen vindt er periodiek overleg plaats waarin de resultaten van het gevoerde beleid worden besproken, en het beleid voor de komende periode wordt vastgesteld. Dit kan een overleg van de diverse functies zijn; bij grotere organisaties is dit vaak opgedragen aan een apart gremium.
De invloed van vermogensbeheer op de economie is vermoedelijk tamelijk groot. Institutionele beleggers zijn belangrijke kapitaalverschaffers voor overheden en ondernemingen. Zij zijn in staat met hun beleggingsbeslissingen grote invloed uit te oefenen op de koersen van aandelen van ondernemingen, en daarmee indirect op de gang van zaken in die ondernemingen. De directe invloed van vermogensbeheerders in hun hoedanigheid van aandeelhouders (of van vertegenwoordiger van de aandeelhouders) op het beleid van ondernemingen is echter tamelijk bescheiden.