Wtp maakt actief beheer tot bestuurlijk vraagstuk

Onder het oude stelsel was de dekkingsgraad de centrale maatstaf. Onder de Wtp draait het om individuele pensioenvermogens en uitkomsten per leeftijdsgroep. Daardoor wordt duidelijker waar actieve beleggingskeuzes terechtkomen en wie ervan profiteert of het risico loopt. Een risico dat past bij jonge deelnemers, kan voor ouderen minder geschikt zijn. Actief beheer wordt zo een bestuurlijk vraagstuk. De auteurs wijzen daarbij op een blinde vlek. Ook een portefeuille die passief een maatwerkbenchmark volgt, bevat actieve keuzes, omdat die benchmark zelf afwijkt van de markt. Als de ALM-studie op standaardindices is gebaseerd, ontbreekt dat risico in de scenario’s.

Fondsen kunnen dan ten onrechte concluderen dat hun beleid past bij de risicohouding. De auteurs adviseren het actieve risico daarom op zijn minst bij benadering mee te nemen, bijvoorbeeld met een toegestane tracking error die per cohort wordt doorgerekend. Stel daarnaast vooraf grenzen, escalatiemomenten en afspraken over rapportage vast. Onder de Wtp gaat het daarmee niet alleen om de vraag of actief beheer waarde toevoegt, maar vooral om de vraag of elke afwijking van de markt bewust is gekozen en uitlegbaar blijft.

Dit is een samenvatting van het volledige artikel op de site van CFA Society Netherlands.