Hoe kunnen we duurzaamheidsvoorkeuren begrijpen, meten en goed gebruiken

Duurzaamheid wordt breed gedefinieerd als ESG (Environmental, Social en Governance), de drie aspecten die respectievelijk betrekking hebben op het milieu, het sociale domein en goed bestuur. Eerst worden de drijfveren en eigenschappen van ESG-beleggers belicht. Vervolgens komt literatuur over het meten van duurzaamheidspreferenties aan bod. Tot slot wordt in gegaan op het verwerken van duurzaamheidspreferenties in beleggingsbeleid. Ook wordt besproken dat ESG-beoordelingen van verschillende beoordelingsbureaus vaak niet overeenkomen.

Wat zijn de belangrijkste bevindingen?

ESG-beleggers vormen geen homogene groep: sommigen worden gedreven door financiële motieven, zoals een inschatting van hoger verwacht rendement of diversificatie potentieel, terwijl anderen morele waarden nastreven, zoals sociale impact. Deze tweede groep is bereid rendement op te geven om duurzame doelen te bereiken. Om ESG effectief te implementeren in het beleggingsbeleid, helpt het om duurzaamheidspreferenties adequaat te meten. Dat kan op verschillende manieren, bijvoorbeeld op basis van daadwerkelijke (investerings)keuzes of opgegeven voorkeuren. Het wetenschappelijke bewijs over hoe duurzaamheidspreferenties de prijzen van effecten en bedrijfsbeslissingen beïnvloeden is uiteenlopend; uiteenlopende ESG-beoordelingen bemoeilijken een consistente implementatie en vergelijking. Een belangrijk aspect bij het begrijpen, meten en toepassen van duurzaamheidsvoorkeuren is duurzame financiële geletterdheid.

[....]